نامهی رد چه میگوید
طبق مادهی ۱۷۹ آییننامهی مهاجرت و حمایت از پناهندگان (IRPR)، مأمور فقط وقتی ویزای ویزیتوری صادر میکند که پس از بررسی ثابت شده باشد متقاضی همهی شرایط یک فهرست کوتاه را دارد. ردشدن یعنی مأمور دستکم دربارهی یکی از آنها قانع نشده است. رایجترین موارد:
- خروج از کانادا در پایان اقامت (179(b)). مأمور قانع نشده که شما تا پایان مدت مجاز اقامت از کانادا خارج میشوید. ادارهی مهاجرت کانادا این را یکی از دلیلهای رایج رد میداند.
- ممنوعیت ورود (179(e)). مثلاً به دلیل سابقهی کیفری، مسائل پزشکی یا ارائهی اطلاعات خلاف واقع. پاسخ این مورد با پاسخ ضعف وابستگی فرق دارد.
- مدرک سفر و سایر شرایط (179(c), (d), (f)). گذرنامه یا مدرک سفری که شرط لازم را ندارد، شرطی از گروه ویزیتور که رعایت نشده، یا معاینهی پزشکی لازمی که انجام نشده است.
ببینید نامه در کنار این نتیجه به چه عواملی اشاره کرده است. ادارهی مهاجرت میگوید باید مأمور را قانع کنید که به کشور خود وابستگی دارید، مثل شغل، خانه، دارایی یا خانواده؛ که در پایان سفر از کانادا خارج میشوید؛ و که برای مدت اقامت پول کافی دارید. رد به این دلیلها ارزیابی مدارک شماست، نه حکمی دربارهی کار نادرست.
قدمهای ممکن بعدی
این مسیرها را میشود با هم ترکیب کرد، اما ترتیبشان مهم است، چون یکی از آنها مهلت قانونی کوتاهی دارد.
درخواست دوباره با مدارک تازه
وقتی شرایطتان تغییر کرده، یا پروندهی اول مدرکی را که به نگرانی مأمور جواب میدهد نداشته است.
گرفتن یادداشتهای مأمور
با درخواستی بر اساس قانون حریم خصوصی یا قانون دسترسی به اطلاعات میبینید مأمور چه نوشته است تا درخواست بعدی به همان نگرانی بپردازد.
بازبینی قضایی
درخواست به دادگاه فدرال، اگر تصمیم نامعقول یا روند ناعادلانه بوده است. مهلت آن کوتاه است.
صبر و تقویت پرونده
اگر سفر فوری نیست، اول مدارک را قویتر کنید، مثلاً با سابقهی کاری طولانیتر.
درخواست دوباره: فقط با چیزی تازه
ادارهی مهاجرت میگوید درخواست دوباره با همان اطلاعات به احتمال زیاد تصمیم را تغییر نمیدهد، حتی اگر نماینده آن را ارسال کند. همچنین میگوید گرفتن نماینده بهتنهایی شانس شما را بیشتر نمیکند. آنچه میتواند نتیجه را عوض کند اطلاعات یا مدارک تازهای است که به دلیلهای رد پاسخ بدهد.
نمونههایی که ادارهی مهاجرت ذکر میکند: هدف متفاوت برای سفر، تغییر در وضعیت شغلی یا مالی، تأیید بازپروری کیفری، یا تغییر در دلیلهای ممنوعیت ورود پزشکی. حتی با تغییر واقعی هم تأیید تضمینشده نیست. راهنمای ادارهی مهاجرت دربارهی ویزای ویزیتوری ردشده مدت انتظاری تعیین نمیکند. پس سؤال اصلی این نیست که چقدر صبر کنید؛ این است که آیا پروندهی شما حالا با قبل فرق دارد.
در درخواست تازه، به هر دلیل رد بهصراحت بپردازید. نامهای کوتاه دربارهی آنچه تغییر کرده، با یک مدرک برای هر نکته، راحتتر از انبوهی از همان کاغذهای قبلی بررسی میشود.
اول یادداشتهای مأمور را ببینید
نامهی رد فقط نتیجه را میگوید. یادداشتهای مأمور در سامانهی مدیریت پروندهی ادارهی مهاجرت (GCMS) میتواند بخش بیشتری از استدلال را نشان بدهد: کدام مدارک بررسی شده و مأمور چه چیزی را ناقص یا ناکافی دانسته است. به گفتهی ادارهی مهاجرت، درخواست بر اساس قانون حریم خصوصی رایگان است و اتباع خارجی، هر جا که باشند، میتوانند آن را ثبت کنند. در مطلب یادداشتهای پرونده روش درخواست و خواندن پاسخ را توضیح دادهایم.
مهلت قانونی پاسخ ۳۰ روز تقویمی است و میتواند تمدید شود. اگر به بازبینی قضایی فکر میکنید، منتظر یادداشتها نمانید. مهلت دادگاه فدرال از روزی شمرده میشود که از تصمیم مطلع شدهاید یا از آن آگاه شدهاید، نه از روزی که یادداشتها به دستتان میرسد.
بازبینی قضایی در دادگاه فدرال
بازبینی قضایی بررسی دوبارهی مدارک شما نیست؛ دادگاه میسنجد که تصمیم معقول و روند منصفانه بوده است یا نه. طبق مادهی ۷۲ قانون مهاجرت و حمایت از پناهندگان (IRPA)، این کار با درخواست «اجازه» از دادگاه فدرال آغاز میشود. طبق بند 72(2)(b)، درخواست باید در این مهلتها ثبت و به طرف مقابل ابلاغ شود:
- ۱۵ روز برای موضوعی که در کانادا پیش آمده است؛
- ۶۰ روز برای موضوعی که خارج از کانادا پیش آمده است.
این مهلت از روزی شمرده میشود که متقاضی از موضوع مطلع میشود یا به هر شکل دیگری از آن آگاه میشود. قاضی میتواند به دلایل خاص مهلت بیشتری بدهد (بند 72(2)(c))، اما روی آن حساب نکنید. فرم دادگاه فدرال برای این کار فرم IR-1 یعنی «درخواست اجازه و بازبینی قضایی» است.
به تصمیم دادگاه دربارهی «اجازه» نمیتوان اعتراض کرد (بند 72(2)(e)). اگر دادگاه تصمیم مأمور را نادرست بداند، میتواند آن را لغو کند و پرونده را برای تصمیمگیری دوباره بازگرداند (مادهی 18.1(3) قانون دادگاههای فدرال). در دادگاه فدرال، هر شخص یا خودش اقدام میکند یا وکیل او را نمایندگی میکند (قاعدهی ۱۱۹ مقررات دادگاههای فدرال). اگر بازبینی قضایی در پروندهی شما واقعبینانه باشد، میتوانیم شما را به وکیل مهاجرت معرفی کنیم؛ هرچه زودتر با او تماس بگیرید.
نکتههایی برای بررسی در پروندهی متقاضی ایرانی
- وابستگی به ایران. شغل، خانه، دارایی و خانوادهای را که ادارهی مهاجرت نام میبرد با مدرک نشان بدهید: نامهی کار با سمت، حقوق، تاریخ شروع کار و مرخصی تأییدشده؛ سند ملک؛ مدرکی که نشان بدهد کسبوکارتان در نبود شما ادامه دارد. اگر فرزندان یا اعضای نزدیک خانوادهتان در کانادا زندگی میکنند، روشن توضیح بدهید چه چیزی شما را در ایران نگه میدارد.
- سابقهی سفر. ادارهی مهاجرت میگوید ویزاها و مهرهای قبلی نشان میدهد که پیشتر ویزا گرفتهاید. ویزاها و مهرهای گذشته را، حتی از گذرنامههای قدیمی، ضمیمه کنید. اگر سابقهی سفرتان کم است، بقیهی پرونده باید محکمتر باشد.
- توان مالی. به گفتهی ادارهی مهاجرت، مبلغ لازم به مدت اقامت و محل اقامت، یعنی هتل یا منزل خانواده و دوستان، بستگی دارد. این اداره توصیه میکند دستکم ۶ ماه گردش حساب بانکی ارائه شود. منبع هر واریز بزرگ اخیر را توضیح بدهید.
- هدف سفر. بنویسید چرا سفر میکنید، چه مدت میمانید و کی برمیگردید. دعوتنامه میتواند هدف سفر را تأیید کند و برنامهی سفر نشان میدهد در کانادا چه خواهید کرد. مدت سفر باید با مرخصی کاری شما جور باشد.
چه کارهایی نکنید
ردشدن به دلیل وابستگی ضعیف را میشود با مدارک بهتر جبران کرد، اما حکم «ارائهی اطلاعات خلاف واقع» بسیار سختتر برطرف میشود. طبق بند 40(1)(a) قانون مهاجرت، کسی که بهطور مستقیم یا غیرمستقیم واقعیت مهمی را خلاف واقع بیان کند یا پنهان کند، به شکلی که باعث خطا در اجرای قانون شود یا بتواند بشود، ممنوعالورود است. اگر این حکم خارج از کانادا صادر شود، ممنوعیت ۵ سال از تاریخ قطعیشدن حکم ادامه دارد و در این مدت فرد نمیتواند برای اقامت دائم درخواست بدهد (بندهای 40(2)(a) و 40(3)).
- گردش حساب، نامهی کار، سند یا دعوتنامهی دستکاریشده یا غیرواقعی ارائه نکنید.
- اگر فرم دربارهی ردهای قبلی سؤال میکند، ردشدن قبلی را، چه از کانادا و چه از کشوری دیگر، از قلم نیندازید.
- به کسی که پیشنهاد میکند پروندهتان را با مدارکی که شما ندادهاید «بهتر» کند اعتماد نکنید. چون مادهی ۴۰ اظهار خلاف واقع غیرمستقیم را هم در بر میگیرد، ممکن است مسئول چیزی شناخته شوید که دیگری از طرف شما ارائه کرده است.
منابع رسمی
- وزارت دادگستری کانادا: مادهی ۱۷۹ آییننامه (صدور ویزای اقامت موقت)
- وزارت دادگستری کانادا: مادهی ۷۲ قانون مهاجرت (بازبینی قضایی)
- وزارت دادگستری کانادا: مادهی ۴۰ قانون مهاجرت (اظهار خلاف واقع)
- وزارت دادگستری کانادا: مادهی ۱۸٫۱ قانون دادگاههای فدرال
- وزارت دادگستری کانادا: قاعدهی ۱۱۹ مقررات دادگاههای فدرال
- مرکز راهنمای ادارهی مهاجرت: ویزای ویزیتوری من رد شد؛ دوباره درخواست بدهم؟
- ادارهی مهاجرت کانادا: چه کسی میتواند برای ویزای ویزیتوری درخواست بدهد
- ادارهی مهاجرت کانادا: درخواست ویزای ویزیتوری
- ادارهی مهاجرت کانادا: درخواست بر اساس قانون حریم خصوصی
- دادگاه فدرال کانادا: ثبت درخواست اجازه و بازبینی قضایی در پروندههای مهاجرتی