کدام پرونده‌ها گواهی عدم سوءپیشینه لازم دارند؟
در دستورالعمل اداره‌ی مهاجرت کانادا (IRCC) برای ایران آمده است که برای درخواست اقامت دائم، شهروندی و برخی برنامه‌های اقامت موقت باید گواهی عدم سوءپیشینه ارائه کنید. جزئیات دقیق در بسته‌ی درخواست یا دستورالعمل همان برنامه آمده است.
قاعده‌ی کلی این است که خود متقاضی و هر یک از اعضای خانواده که ۱۸ سال یا بیشتر دارد، بسته به نوع برنامه، ممکن است به این گواهی نیاز داشته باشد. اقامت دائم، شهروندی و برنامه‌ی تجربه‌ی بین‌المللی کانادا (IEC) حتماً آن را لازم دارند. اگر سابقه‌ی کیفری داشته باشید، ممکن است در برنامه‌های دیگر هم از شما خواسته شود. فهرست مدارک برنامه و الزامات دفتر ویزا را برای پرونده‌ی خودتان بررسی کنید.
در اکسپرس انتری، از هر کشوری که شما یا عضو ۱۸ سال به بالای خانواده در ۱۰ سال گذشته ۶ ماه پیاپی یا بیشتر در آن مانده‌اید، گواهی خواسته می‌شود. افسر پرونده هم می‌تواند برای هر دوره‌ای پس از ۱۸ سالگی گواهی بخواهد.
نام مدرکی که خواسته می‌شود
اداره‌ی مهاجرت کانادا نام این مدرک ایرانی را «گواهی عدم سوءپیشینه» آورده است. کشورهای دیگر ممکن است همین نوع مدرک را گواهی پلیس، گواهی حسن رفتار یا گواهی سجل کیفری بنامند.
اگر هنگام درخواست این گواهی از شما انگشت‌نگاری بگیرند، این همان انگشت‌نگاری و عکسی نیست که برای پرونده‌ی کانادا (بیومتریک) می‌دهید. این دو، دو مرحله‌ی جدا هستند.
راه درخواست، بسته به محل زندگی
- اگر در ایران زندگی می‌کنیدطبق صفحه‌ی ایران در سایت اداره‌ی مهاجرت کانادا، می‌توانید حضوری به یکی از دفاتر پلیس+۱۰ مراجعه کنید یا درخواست را به‌صورت اینترنتی از راه سامانه‌ی ثنا ثبت کنید. این سامانه از خارج ایران کار نمی‌کند.
- اگر خارج از ایران زندگی می‌کنیددرخواست را به نزدیک‌ترین سفارت ایران بدهید.
- اگر ایرانی هستید و در کانادا زندگی می‌کنیدسفارت ایران در کانادا بسته است. به گفته‌ی اداره‌ی مهاجرت کانادا، وزارت امور خارجه‌ی ایران راه جایگزینی برای درخواست این گواهی فراهم کرده و پیوند آن در صفحه‌ی ایران گذاشته شده است. آن صفحه فقط به فارسی است.
اداره‌ی مهاجرت کانادا برای فهرست به‌روز مدارک لازم، متقاضیان را به سایت پلیس ایران (epolice.ir، فقط به فارسی) ارجاع می‌دهد. در صفحه‌ی کانادا هزینه یا مدت صدور ذکر نشده است؛ این‌ها را هنگام درخواست از مراجع ایرانی بپرسید.
گواهی باید چقدر تازه باشد؟
قاعده‌ی اعتبار بستگی به این دارد که اکنون کجا زندگی می‌کنید:
- کشوری که اکنون در آن ساکن هستید: گواهی باید حداکثر ۶ ماه پیش از تاریخ ارسال درخواست صادر شده باشد.
- هر کشور دیگر: گواهی باید پس از آخرین دوره‌ای صادر شده باشد که پس از ۱۸ سالگی ۶ ماه پیاپی یا بیشتر در آن کشور زندگی کرده‌اید. اگر روی گواهی تاریخ انقضا خورده باشد، باز هم پذیرفته می‌شود، به شرط اینکه همین شرط را داشته باشد و مربوط به کشور محل سکونت فعلی شما نباشد.
یعنی اگر چند سال است در کانادا زندگی می‌کنید و برای اقامت دائم درخواست می‌دهید، ایران کشور محل سکونت فعلی شما نیست و گواهی ایران باید پس از آخرین اقامت ۶ ماهه یا بیشترتان در ایران صادر شده باشد. اما اگر در ایران زندگی می‌کنید و از همان‌جا درخواست می‌دهید، گواهی هنگام ارسال پرونده نباید بیش از ۶ ماه از صدورش گذشته باشد.
برای سال‌های پیش از ۱۸ سالگی و برای مدتی که در کانادا بوده‌اید گواهی لازم نیست. اداره‌ی مهاجرت کانادا ممکن است در هر مرحله از بررسی، گواهی به‌روز بخواهد.
اکسپرس انتری زمان‌بندی خودش را دارد: پس از دریافت دعوت‌نامه (ITA) ۶۰ روز برای ارسال پرونده فرصت دارید. توصیه‌ی اداره‌ی مهاجرت این است که از همان زمانی که پروفایلتان وارد استخر می‌شود، درخواست گواهی‌ها را شروع کنید.
ارسال گواهی
اداره‌ی مهاجرت کانادا اسکن رنگی از اصل گواهی را می‌خواهد. کپی برابر اصل یا کپی غیرمجاز پذیرفته نمی‌شود و به گفته‌ی خود اداره باعث رد شدن پرونده می‌شود.
برخی کشورها فقط با نامه‌ی رسمی درخواست از سوی اداره‌ی مهاجرت کانادا گواهی صادر می‌کنند. در صفحه‌ی ایران چنین نامه‌ای برای ایران ذکر نشده است.
اگر نتوانستید گواهی بگیرید
اگر گرفتن گواهی از ایران ممکن نشد، اداره‌ی مهاجرت کانادا دو چیز می‌خواهد: مدرکی که نشان دهد از مرجع درست درخواست کرده‌اید، و نامه‌ای که همه‌ی تلاش‌هایتان را برای گرفتن گواهی توضیح دهد. خود اداره تصریح کرده که حتی با ارسال هر دو، پذیرش پرونده تضمین نمی‌شود.
در اکسپرس انتری، اگر تا پایان مهلت ۶۰ روزه گواهی هنوز نرسیده باشد، نامه‌ی توضیح و مدرک تلاش خود را ضمیمه کنید؛ مثلاً رسید، کد رهگیری یا توضیح مرجع صادرکننده درباره‌ی تأخیر. اگر این مدارک کافی نباشد، ممکن است پرونده ناقص شمرده و رد شود.
ترجمه
گواهی ایرانی معمولاً فارسی است. وقتی مدرکی به انگلیسی یا فرانسوی نیست، اداره‌ی مهاجرت کانادا اصل مدرک (یا کپی تأییدشده‌ی آن) را همراه با ترجمه‌ی انگلیسی یا فرانسوی مترجم رسمی می‌خواهد.
- مترجم رسمی: عضو دارای صلاحیت یک انجمن حرفه‌ای مترجمان در کانادا یا خارج از کانادا، که عضویتش با مهر یا نشانی دارای شماره‌ی عضویت قابل تأیید باشد. مترجمی که هنوز در حال گرفتن مجوز است، مترجم رسمی شمرده نمی‌شود.
- اگر ترجمه را مترجم رسمی انجام ندهد: ترجمه باید همراه با سوگندنامه باشد که در آن مترجم به درستی ترجمه و تسلطش بر زبان سوگند یاد می‌کند. در کانادا این سوگندنامه نزد سردفتر (نوتاری پابلیک) یا کمیسیونر سوگند امضا می‌شود و خارج از کانادا نزد سردفتر یا مقام هم‌تراز.
- چه کسانی نمی‌توانند ترجمه کنند: خود متقاضی، اعضای خانواده‌اش (از جمله پدر و مادر، همسر، فرزند، خواهر و برادر یا عموزاده و خاله‌زاده، حتی اگر مترجم باشند) و نماینده یا مشاور مهاجرت متقاضی.
- مهرها: هر مهر یا نشانی که به انگلیسی یا فرانسوی نیست هم باید ترجمه شود.
اگر ترجمه‌های لازم همراه پرونده نباشد، اداره‌ی مهاجرت کانادا می‌تواند پرونده را ناقص بداند و برگرداند.
سایر مدارک ایرانی
اداره‌ی مهاجرت کانادا ایران را زیر پوشش دفتر ویزای خود در آنکارا (ترکیه) قرار داده است. به گفته‌ی خود اداره، مدارک لازم ممکن است بسته به دفتر ویزا فرق کند و فقط برخی برنامه‌ها فهرست مدارک ویژه‌ی دفتر ویزا دارند. در صفحه‌هایی که ما بررسی کردیم، فهرست جداگانه‌ای از مدارک ثبتی ایرانی منتشر نشده است؛ پس ملاک، فهرست مدارک پرونده‌ی شما و هر دستورالعملی است که اداره‌ی مهاجرت برایتان می‌فرستد.
قواعد ترجمه برای همه‌ی مدارکی که به انگلیسی یا فرانسوی نیستند یکسان است، از جمله مدارک هویتی و ثبت احوال. اداره‌ی مهاجرت همچنین از متقاضیان خواسته است تا وقتی دفتر ویزا خودش با آن‌ها تماس نگرفته، با آن تماس نگیرند.
منابع رسمی
- اداره‌ی مهاجرت کانادا: گرفتن گواهی عدم سوءپیشینه از ایران
- اداره‌ی مهاجرت کانادا: گواهی عدم سوءپیشینه
- اداره‌ی مهاجرت کانادا: چه کسی گواهی لازم دارد
- اداره‌ی مهاجرت کانادا: زمان گرفتن گواهی و مدت اعتبار
- اداره‌ی مهاجرت کانادا: راه گرفتن گواهی
- اداره‌ی مهاجرت کانادا: گواهی عدم سوءپیشینه در اکسپرس انتری
- اداره‌ی مهاجرت کانادا: ترجمه‌ی مدارک پرونده
- اداره‌ی مهاجرت کانادا: دفاتر ویزا در خارج از کانادا